Kołłątaj i Potocki

Przywieźli zarys organizacji rządu powstańczego Rady Najwyższej Narodowej (RNN) i jej obsady personalnej. Sprawy polityki zagranicznej prowadził odtąd Ignacy Potocki, skarb spoczął w rękach Hugona Kołłątaja, dawny Wydział Policji RZT podzielono teraz na trzy odrębne wydziały RNN: Bezpieczeństwa (pod kierunkiem Michała Kochanowskiego), Sprawiedliwości (pod kierunkiem Józefa Szymanowskiego) i Porządku (pod kierunkiem Alojzego Sulistrowskiego). Bardzo istotne sprawy rekrutacji i zaopatrzenia wojska załatwiał Wydział Potrzeb Wojskowych (początkowo kierowany przez Tadeusza Matuszewicza, a później Tadeusza Dembowskiego). Wydział Żywności (kierowany przez Ignacego Zakrzewskiego) miał borykać się z aprowizacją stolicy i wojska. Bardzo interesujący w powołanym systemie władz był Wydział Instrukcji (kierowany przez Franciszka Ksawerego Dmochowskiego), któremu podlegały sprawy szkolnictwa i co stanowiło nowość propagandy. Rada składała się z 8 radców i 32 zastępców. Prośbę króla, aby go umieszczono w składzie Rady, Kościuszko zbył grzecznym, lecz zimnym i stanowczym oświadczeniem: „Osobę W. K. Mości mam za wyjętą od mocy mi nadanej nominowania osób do składu Rady Najwyższej”. Stanisław August, który w obawie o życie  zgłosił akces do powstania, miał pozostać na uboczu, Naczelnik nie chciał jego aktywnego udziału we władzach powstańczych.